Artikelen      Histoforum      Lesmateriaal      Community      Vaklokaal 

Backward Design

In dit artikel wordt een impressie gegeven van Backward Design, zoals dat is beschreven door Grant Wiggins en Jay McTighe in hun boek Understanding by Design.

Albert van der Kaap, Enschede, albert@vanderkaap.org  

Backward Design

Backward design is een ontwerpprincipe voor curricula dat vooral geschikt is voor het ontwikkelen van een leerplan op micro niveau, op het niveau dus van een lessenserie.

Het basismodel

Het basismodel van backward design bestaat uit drie fasen:

  • Bepaal de gewenste resultaten (leeruitkomsten)
    • welke duurzame kennis is gewenst
  • Bepaal wat kan gelden als bewijs dat deze doelstellingen ook inderdaad worden gehaald
    • hoe weten we dat leerlingen hebben geleerd wat wij willen dat zij hebben geleerd en hoe weten we dat zij aan onze eisen (standards) voldoen?
  • Bepaal de leeractiviteiten van leerlingen en de instructielessen
    • definieer de kennis, vaardigheden en procedures die leerlingen moeten beheersen
    • definieer het lesmateriaal  
    • definieer de leer en onderwijs activiteiten  

Uitwerking

Stap 1 Het benoemen van het onderwerp/de onderwerpen, de duurzame kennis en vaardigheden en de essential questions.

Keuzes maken

In de binnenste ring, de ring van de 'enduring understanding' (duurzaam begrip), gaat het om ' the big idea', om de echte kern die dient als anker voor het onderwerp. Het gaat hierin om de rationale van het onderwerp. om het antwoord op de vraag waraom het onderwerp de moeite van het bestuderen waard is. Het gaat om de kennis en vaardigheden die leerlingen nog bezitten, lang nadat de leerlingen allerlei details van het onderwerp vergeten zijn.  

Omdat er altijd teveel onderwerpen zijn voor de beschikbare tijd zullen er keuzes gemaakt moeten worden. Wat echt belangrijk is om te weten en te doen met het oog op het verwerven van enduring understanding, krijgt een plaats in de middelste ring. De kernconcepten, de meest essentiële feiten en de belangrijke historische vaardigheden krijgen hierin een plaats.

Datgene wat helpt of nodig is om zicht te krijgen op de hoofdvragen  of  een zinvolle inleiding  krijgt een plaats in de buitenring. Wiggens en McTighe spreken van 'broad-brush knowledge', maar misschien is het voor geschiedenis beter te spreken van voorwaardelijke context kennis.

Vragen:

  • Welke duurzame kennis (enduring understandings), inzicht en vaardigheden moeten de leerlingen tijdens de module ontwikkelen?
  • Hoe moeten leerling dit op het eind van de module aantonen?
  • Hoe wil ik er voor zorgen dat leerlingen de (conceptuele) kennis en vaardigheden bezitten die nodig is voor de eindtoets. 

Nadat je deze vragen hebt beantwoord, bedenk je bij voorkeur één of meer essential questions. Aan welke eisen deze essential questions moeten voldoen wordt beschreven in het artikel essential qestions.

Stap 2 Het ontwerpen van de eindtoets 

De vorm van de eindtoets (summatieve toets) moet uiteraard in overeenstemming zijn met de doelstellingen zoals die in stap 1 zijn geformuleerd. In een goede eindtoets wordt in ieder geval aandacht besteed aan:

  • het toepassen van kennis
  • inzicht en begrip
  • toepassen van vaardigheden 

Zo mogelijk maken een of meer essential questions deel uit van de toets (bijvoorbeeld in relatie tot opgebouwde kennis, eigen ervaringen en nieuw bronnenmateriaal).

Uiteraard kan ook op andere wijze (portfolio, werkstuk, stellingen, website enz.) getoetst worden of leerlingen de beoogde duurzame kennis en vaardigheden hebben verworven.

Stap 3: Het vastleggen van de leeruitkomsten en instructie strategieën

In stap 3 bepaal je welke specifieke vaardigheden en kennisconcepten leerlingen moeten beheersen om de eindtoets succesvol te kunnen maken. een nauwkeurige analyse van de eindtoets is nodig om de vaardigheden en concepten die in de toets zijn verwerkt (embedded skills) te kunnen bepalen en om vervolgens lessen te kunnen maken waarin leerlingen hiermee kunnen oefenen.

Stap 4 Het selecteren van de bronnen/lesmateriaal

Antwoorden op de eerste drie stappen zijn bepalend voor de leerbronnen (lesboek, opdrachten) die gekozen moeten worden

Stap 5 Het verfijnen van het proces

Het ontwerpen van onderwijs volgens het principe van backward design is geen lineair proces. Keuzes in elke stap kunnen gevolgen hebben voor eerder gezette stappen. Een continue (formatieve) evaluatie en reflectie is daarom noodzakelijk.


Referenties


Powerpoints

 

 Understanding by design

Grant Wiggins

 A  Big idea

What is a big idea? Good question! We have argued over the years that a big idea is any concept, theory, principle, or theme that helps learners make sense of a subject. 'Follow the money' is a big idea in politics. 'The American dream' is a theme useful for undestanding complicated literature, etc. Then, why do designers and teachers get so confused about this term? Let's ponder it.

The confusion comes in when people start saying things like 'change' is a big idea. No, 'change' is just a vague concept that covers a massive amount of content. It doesn't by itself provide a powerful insight into a topic. Don't confuse a category that holds a lot of content with a big idea. Otherwise 'outerspace' would be the biggest idea in the intellectual world.

Better to ask: what's the point of a big idea for teaching? What do we want it to DO? The answer: help learners make sense of a lot of information or confusing claims. That's why it is useful to think of a big idea more as a 'theory' or 'strategy' than a word. Newton's 3 Laws are arguably 3 of the biggest ideas ever thought. Suddenly, millions of seemingly unrelated events are connected - we are helped to 'see' better by a truly big idea.

Similarly in ball sports the strategy of 'create space and spread the defense to score' is a powerful way for scoring and seeing the big picture on the field - and the idea is transferable to all other team ball sports.

So, give students powerful ideas, not just vast vague ones.

Bron: Grant Wiggins

Copyright:  Albert van der Kaap, 2011